sessizlik yankıları saatleri kurar depresyon içinde susturulmuş ben düşerim yeter çiğnenmeden yutulmuş olacağım melankolinin içinde ama sonunda özlemim yerine getirilmiş olucak ayrılmak için çok fazla içtinmi yaşam ümidi kadehinden sevinç kibirini aldınmı bağışlanmış olucak için benim savaşım boşluğun acısına rağmen bu ölüm sarhoşluğu sessiz tanıklar rahatlık vermez azabın toprağı ipin boynumu sıkıştırmasındaki gibi ağlamaklı bir pislik araştırması yalnızlığımda bile hala biliyorum kendi ellerimle kurdum ama asla gitmeme izin vermiycek üzüntü oldumu.....
gözlerden uzak bir köşedeyim ben belki bir gün unutulucak toprak sarıcak beni ama elbet geliceksin yanıma burda sadece rüzgarın fısıltısı otların hışırdaması yalnız mezar taşları ve ölü meleklerin ağıtları var ama huzuru bulamazsın benim olduğum yerde ışığın asla ulaşmadığı karanlıklarda gecenin sessizliğinde gökyüzüne bakarken hiç ölmeyi diledinmi
tanrı ölmüştür ve bu durum insanların kendilerine yakıştırdıkları bütün değerleri hiçe indiren bi yok oluştur
burada herşey çok soğuk burada herşey çok karanlık ve zamanın bu köşesinde sanki bir rüyadaymışım gibi hatırlıyorum karanlıktan çıkan şeytani şekiller hatırlıyorum burası öldüğüm yer tekrar gece,gece güzel olan...freeazing moon
başka bir varlığın hayali ölmek istersin başka bir dünyanın hayali ölüme taparsın
bana öğretilen herşey bana önerilen herşey bana dayatılan yaşantı işe yaramaz bir çöplük eğitilmiş köpekler doymak bilmez maymunlar yaşamak istemem artık aranızda!
